بالاترین مقام رسمی امنیتی جمهوری اسلامی فقط زمانی از سیاست اعلام شده "نظام" فاصله می گیرد که آب نه از چانه، بلکه از سر آن هم گذشته باشد. هُشدار غیر مُنتظره حُجت الاسلام مُصلحی مبنی بر اینکه "فتنه 88 تمام نشده است"، خط مشی تظاهُر به ثبات و شکست "فتنه" را کنار می گذارد تا برای به سطح آوردن نگرانی جدی رژیم ولایت فقیه از آینده خود جا باز کند.
گُماشته آقای خامنه ای در وزارت اطلاعات نه تنها اصراری برای پیچاندن این هراس در بسته بندی رجز خوانیهای معمول "نظام" ندارد، بلکه به طور شفاف تاکید می کند: "بنده به عنوان مسوول اطلاعات کشور عرض میكنم... این هُشدار جدی است و تحلیل نیست بلکه بر اساس اطلاعات دقیق و مُوفق است."
شاید این یکی از موارد نادری باشد که می توان در "مُوثق" بودن "اطلاعات" مورد استناد پایوران امنیتی جمهوری اسلامی تردید نداشت. بیش از همه به این دلیل که آقای مُصلحی منابع آن را در مجموعه ای که "11 حربه دشمن در مقابله با نظام اسلامی" نامیده، بر شمرده است.
فهرست او در این رابطه شامل "استحاله فرهنگی و اعتقادی، ترویج تفكُرات انحرافی و اباحه گری از طریق شبکه های ماهواره ای، ایجاد تشكیک در مبانی تفكُرات دینی، شبهه افکنی در میان مردم و دوستداران نظام، ترویج یاس و نومیدی در مردم، القای تفکُر جدایی دین از سیاست، تهاجم روانی و تبلیغاتی، دامن زدن به مُشکلات اقتصادی و تحریمها، معارضه بین المللی در تمام عرصه ها، ایجاد غفلت در بین مردم و مسوولان و جابجایی مسایل فرعی و اصلی نظام" می شود.
با هر سرچشمه ای که حُجت الاسلام مُصلحی برای سر تیترهای خود بتراشد، این نُکته مُهم پنهان پذیر نیست که او در باره چالشهایی که حُکومت با آن روبرو است، سُخن می گوید. این مقام امنیتی، مُشخصات بُحران ثبات "نظام" را بازگو کرده و بستری که "فتنه تمام نشده 88" روی آن در حرکت است را نشان داده است. چه، هرگاه سایه یک حریف نیرومند همچون جُنبش اجتماعی بر حُکومت سنگینی نمی کرد، لازم نبود آقای مُصلحی به نیابت از اربابش، به جای انکار، دفتر کابوس "نظام" را با فهرست و عناوین روی یک تریبون رسمی ورق بزند.
نداشتن مشروعیت اجتماعی، بی کفایتی اقتصادی، جنگ قُدرت یا بُحران خارجی، پارامترهای تازه ای در شرایط حُکمرانی رژیم جمهوری اسلامی به حساب نمی آیند. وحشت بُلندگو یافته ی "نظام" زمانی مُدلل می شود که این فاکتورها با شکست در خُشکاندن ریشه فُلان و درآوردن چشم بهمان ترکیب شود؛ ناتوانی جُبران ناپذیری که رییس دستگاه امنیتی حُکومت آن را با "غفلتی که در مقطعی صورت گرفته" آرایش کرده است.
فهم پذیر است که آقای مُصلحی تلاش کرده "هُشدار" نااُمید کننده اش از یک طرف موجب "نگرانی اُمت حزب الله از آواهای نامانوس و مایوس کننده" نشود و از طرف دیگر، به "دُشمنان" خط ندهد و از این روست که به آن، بشارت "نُفوذ" جاسوسان حُکومت در مجموعه ای از "اُپوزوسیون" تا "والدین، همسران و فرزندان" را نیز ضمیمه کرده است.
منصور امان
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر