شُماری از اصلاح طلبان حُکومتی به همراه تعدادی از دلالان روابط جمهوری اسلامی – آمریکا از کاخ سفید خواسته اند، یک گروه مُخالف رژیم جمهوری اسلامی را همچنان "تروریست" بخواند و به اعمال محدودیتهای سیاسی و حُقوقی علیه اعضا و هواداران آن ادامه بدهد. این عده دلیل درخواست خود از یک دولت خارجی برای جلوگیری از فعالیت سازمان اپوزیسیون ایرانی را تضمین "ادامه مُبارزه مردُم ایران برای نیل به دموکراسی و حُقوق بشر" عُنوان کرده اند.
چند تن از پایوران سیاسی و امنیتی پیشین آمریکا که زیر این درخواست را امضا کرده اند، به همراه سایر امضا کنندگان تاکید کرده اند: "خارج کردن نام سازمان مجاهدین خلق ایران از لیست "سازمانهای تروریستی"، آثار وخیمی بر مُبارزات مشروع اپوزوسیون اصیل در ایران خواهد داشت."
نگرانی و دلسوزی صادر کنندگان فراخوان یاد شده برای "جُنبش سبز، دموکراسی و حُقوق بشر" به مُوازات کمپین گُسترده ای ابراز می شود که لابیهای پُرنفوذ نفتی در ساختار سیاسی ایالات متحده با هدف تاثیر گذاری بر بررسی سالانه وزارت خارجه این کشور پیرامون لیست "سازمانهای ترویستی" سازمان داده اند.
چنین می نماید، گروه مزبور که در میان ایرانیان بیشتر در ارتباط با رُسوایی "ایران – گیت" و ارتباط با محافل مُعینی در درون حُکومت ایران شناخته می شود، بیم آن را دارد که حذف نام سازمان مُجاهدین خلق ایران از لیست مزبور، علامتی از تغییر رویکرد ایالات مُتحده در برابر این کانالها و تحریمهای سخت تر علیه بخش انرژی و نفتی جمهوری اسلامی باشد.
تعدادی از امضا کنندگان نامه اخیر به دولت آقای اوباما، پیشتر (آگوست 2007) کمپین دیگری را برای جلوگیری از گُنجانده شدن نام سپاه پاسداران در لیست سازمانهای تروریستی آمریکا سازمان داده بودند. آنها مُخالفت خود با تحریم سپاه پاسداران را با "به مُخاطره افکندن گفتگوهای مُهم آمریکا و ایران در بغداد" و "تاثیر منفی بر توانایی رییس جمهور آینده در استفاده از دیپلماسی در برخورد به ایران" مُدلل می کردند.
این برای نخُستین بار است که لابیهای نفتی آمریکایی، اصلاح طلبان حُکومتی و دلالهای روابط به طور مُشترک و علنی بر صحنه سیاسی پدیدار می شوند؛ یک اقدام از سر اضطرار که به نظر می رسد بی پردگی آن در نمایش همسویی جریانهای مزبور، از سطح "تعامُل" برخی "اصلاح طلبان" خارج کشور نیز فرا تر رفته است. اعلام خودداری شُماری از اینان از امضای بیانیه "کارشناسان" را می توان کوشش آنها برای نشان دادن فاصله از حرکت مزبور به حساب آورد.
منصور امان
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر